Toplam 3 adet sonuctan sayfa basi 1 ile 3 arasi kadar sonuc gösteriliyor

Konu: Dostlarım

  1. #1
    Status
    Offline
    jeuseit - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Paylaşımcı Üye
    Üyelik tarihi
    25 Şubat 2014
    Mesajlar
    679
    Tecrübe Puanı
    6

    Dostlarım



    Hz. Mevlana'dan...
    "Sonsuz bir karanlığın içinden doğdum.
    Işığı gördüm, korktum.
    Ağladım...
    Zamanla ışıkta yaşamayı öğrendim.
    Karanlığı gördüm, korktum.
    Gün geldi sonsuz karanlığa uğurladım sevdiklerimi.
    Ağladım...
    Yaşamayı öğrendim.
    Doğumun, hayatın bitmeye başladığı
    an olduğunu;
    aradaki bölümün,
    ölümden çalınan zamanlar olduğunu öğrendim...
    Zamanı öğrendim.
    Yarıştım onunla.
    Zamanla yarışılmayacağını,
    zamanla barışılacağını, zamanla öğrendim...
    İnsanı öğrendim.
    Sonra insanların içinde iyiler ve kötüler olduğunu.
    Sonra da her insanın içinde iyilik ve kötülük bulunduğunu öğrendim...
    Sevmeyi öğrendim.
    Sonra güvenmeyi.
    Sonra da güvenin sevgiden daha kalıcı olduğunu.
    Sevginin; güvenin sağlam zemini üzerine kurulduğunu öğrendim...
    İnsan tenini öğrendim.
    Sonra tenin altında bir ruh bulunduğunu.
    Sonra da ruhun aslında tenin üstünde olduğunu öğrendim...
    Evreni öğrendim.
    Sonra evreni aydınlatmanın yollarını öğrendim.
    Sonunda evreni aydınlatabilmek için; önce çevreni aydınlatabilmek gerektiğini öğrendim...
    Ekmeği öğrendim.
    Sonra barış için; ekmeğin bolca üretilmesi gerektiğini.
    Sonra da ekmeği hakça üleşmenin,
    bolca üretmek kadar önemli olduğunu öğrendim...
    Okumayı öğrendim.
    Kendime yazıyı öğrettim sonra.
    Ve bir süre sonra yazı, kendimi öğretti bana...
    Gitmeyi öğrendim.
    Sonra dayanamayıp dönmeyi.
    Daha da sonra kendime rağmen gitmeyi...
    Dünyaya tek başına meydan okumayı öğrendim genç yaşta.
    Sonra; kalabalıklarla birlikte yürümek gerektiği
    fikrine vardım.
    Sonra da asıl yürüyüşün; kalabalıklara karşı olması gerektiğine aydım...
    Düşünmeyi öğrendim.
    Sonra kalıplar içinde düşünmeyi öğrendim.
    Sonra sağlıklı düşünmenin kalıpları yıkarak düşünmek olduğunu öğrendim...
    Namusun önemini öğrendim evde...
    Sonra yoksundan namus beklemenin; namussuzluk olduğunu.
    Gerçek namusun, günah elinin altındayken, günaha el sürmemek olduğunu öğrendim...
    Gerçeği öğrendim bir gün
    Ve gerçeğin acı olduğunu.
    Sonra kararında acının, yemeğe olduğu kadar hayata da lezzet kattığını öğrendim...
    Her canlının ölümü tadacağını,
    Ama sadece bazılarının hayatı tadacağını öğrendim...
    Ben dostlarımı ne kalbimle ne de aklımla severim.
    Olur ya;
    Kalp durur,
    Akıl unutur.
    Ben dostlarımı ruhumla severim.
    O ne durur, ne de unutur..."
    Carpe diem

  2. #2
    Status
    Offline
    başak - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üye
    Üyelik tarihi
    31 Ocak 2013
    Mesajlar
    220
    Tecrübe Puanı
    8
    Olur ya;
    Kalp durur,
    Akıl unutur.
    Ben dostlarımı ruhumla severim.
    O ne durur, ne de unutur..."

    Baştan sona çok güzel emeğinize sağlık

  3. #3
    Status
    Offline
    06Orbey - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üye
    Üyelik tarihi
    28 Ocak 2013
    Mesajlar
    749
    Tecrübe Puanı
    8
    Bilgelik budur işte...Hayatın kesintisiz bir öğrenme süreci olduğunu, öğrendikçe olgunlaşıp gerçek benliğimize kavuştuğumuzu ne güzel anlatmış Mevlana...Keşke bu yazı insanların görebilecekleri her yere asılsa kocama puntolu afişlerle...

Yetkileriniz

  • Konu Acma Yetkiniz Yok
  • Cevap Yazma Yetkiniz Yok
  • Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
  • Mesajınızı Değiştirme Yetkiniz Yok
  •